چطور بدون ویرانه کردن پل های پشت سر، شغل فعلی مان را زین کنیم؟

admin دسته‌بندی نشده

بسیاری از ما شایسته کردن های زیادی را در محل کار سپری می کنیم. شاید بتوان گفت محل حکم ما خانهٔ دوم مان است. بنابراین رضایت شغلی داخل چونی زندگی و خوشبختی ما نقش مهمی دارد. باوجود این، گاه بوسیله هر دلیلی به شغل خود علاقه ای نداریم و در محل کار وقت شماری می کنیم که ساعت موثر تمام شود و زودتر به ساختمان برگردیم. در این وضعیت، بهتر است که شغل مان را تغییر دهیم و سراغ کاری برویم که به آن تعلق داریم. البته، ترک کردن شغل همچنین مانند هر کارِ دیگری آداب و قواعد مخصوص خود را دارد. داخل این مقاله تشریح می دهیم که چگونه می توانیم شغل فعلی مان را ترک کنیم، بدون اینکه موجب ملالت دیگران شویم خواه روی آیندهٔ شغلی مان تأثیر بدی بگذاریم. حتما بخوانید:۷ دلیلی که بهترین کارمندان با بود رضایت شغلی بی کاری می دهند۹ دلیل که علامت می دهد زمان بی کاری از اشتغال تان فرا رسیده استچطور بهینه شغل امکان پذیر را گزینش کنیم؟

اینکه به رئیس مان بگوییم «دیگر این شغل را نمی خواهم و اینجا کار نمی کنم» راه نوع دوستی برای ترک کردن فضای کاری فعلی مان نیست. شاید با گزارش دادن این جمله و صرفنظر نگرش کارمان احساس خوبی معین کنیم (بوسیله ویژه چنانچه اشتغال قبلی مان پرزحمت و دردسرآفرین بوده باشد)، ولی این احساسِ خوب کوتاه و زودگذر است. اگر کارمان را با رشته ای از افکار منفی دربارۀ آن فقره ترک کنیم، ممکن است داخل آینده این تجربهٔ بد تو یادمان بماند و آزارمان بدهد. چه شغل فعلی مان فرصت و امتحان ای برجسته برای تدریس بوده باشد و چه نقطهٔ تاریکی در رزومهٔ مربوط به طبقه کارگر و زحمتکش مان، باید آن را با وقار، متانت و عزت صرفنظر کنیم.

شاید بگویید حرف زدن اسایش تیز از عمل کردن است؛ حتی اگر هیچ قصد و سرود بدی نداشته باشیم، باز هم ممکن است با زین کردن شغل خود، چندی ها را برنجانیم. چگونه می توانیم بدون ایجاد التهاب برای دیگران، شغل فعلی مان را ترک کنیم؟ با انجام راهکارهای زیر می توانیم به شکلی صنف ای و بدون خراب کردن پل های دنبال سرمان، شغل فعلی مان را ترک کنیم: زمان مناسبی بخاطر ترک شغل خود برگزینی کنیم

اگر داخل اشتغال ما نفس شناسی عظمت زیادی دارد، به آن توجه کنیم و در میانهٔ ایفا مواجب یا پروژه ای اساسی فرمان خویشتن را زین نکنیم. همیشه نیکوترین حکم این است که اشتغال خود را داخل حالی زین کنیم که تمام کارها و وظایف مان را بوسیله پایان رسانده ایم و وظیفۀ نصف کاره ای نداریم. ما که نمی خواهیم دیگران از ما برنجند و اوقات تلخ شوند! پس بهتر است خودمان را جای آنها بگذاریم: به این تفکر کنیم که اگر فرد دیگری داخل شرایط ما وجود و قصد داشت اشتغال خود را ترک کند، چه انتظاری از او داشتیم و شناخت داشتیم چه رفتاری داشته باشد. پیش از همه به رئیس مان شناسایی بدهیم

بدترین کاری که می توانیم عمل بدهیم این است که با همکاران خود زمزمه و پچ پچ کنیم و دربارۀ موقعیت و شغلی که بوسیله دست آورده ایم صحبت کنیم و پس از مدتی این حرف ها به گوش رئیس مان برسد. همین مغلوط سبب می شود احساس قباحت تو رئیس مان ایجاد کنیم؛ حتی چنانچه سایر کارهای مربوط به زین اشتغال مان را قرص انجام داده باشیم. پس صادق و رُک باشیم و اساسی پر حرارت از آن، نزاکت و ادب داشته باشیم و ابتدا موضوع را به مهتر مان بگوییم. بدگویی نکنیم

شاید جایی را که زین می کنیم دوست داشته باشیم؛ شاید هم از آن متنفر باشیم. داخل هر صورت، این احساس نباید روی رفتارمان اثر بگذارد. چرا باید با بدگویی کردن دربارۀ مکانی که به زودی آن را ترک می کنیم، رفتنِ خویشتن را بوسیله تجربهٔ ناخوشایندی برای سایرین تغییر کنیم؟ داخل اینجا هم کریه نیست که از نظر دیگران به موضوع نگاه کنیم: خودمان را جای آنها بگذاریم و تصور کنیم بی همتا دیگری نیت دارد آن محل امر را ترک یواش. اگر او بگوید: «فراوان خوشحالم که دارم از این آشغال دونی خلاص می شم» چه حسی جلوه گر می کنیم؟ عاطفه خوبی نیست، درست است؟ چنانچه از محل کارمان انتقادهایی داریم (که مفید و سازنده نیستند)، آنها را بخاطر خودمان نگه داریم. به پیدا کردن جایگزین برای خود معاون کنیم

از دم پایا باقی مانده برای سروسامان دادن بوسیله همۀ کارهای ناتمام مان (مانند کاغذبازی ها و عادات اداری و کارهای بی ارزش و وقت انسداد) استفاده کنیم. با این کار، برای فردی که به جای ما استخدام می شود، میز کار تمیزی پاینده خواهیم گذاشت. پس ازآن از این، متنی آماده کنیم که در آن، مسئولیت های شغلی ما به طور خلاصه اعتراف شده است. با رئیس مان روی این متن فقره کنیم تا بتواند از این متن در تهیهٔ آگهی (برای استخدام ویژگی به جای ما) استعمال کند. این متن می تواند راهنمای محدودیت باشد که بوسیله جای ما استخدام می شود؛ همچنین، وظایف و مسئولیت های شغلی او را مشخص خواهد کرد. درست است که به این ترتیب باید بیشتر فرمان کنیم و وقت بگذاریم، ولی وظیفۀ فرد حرفه ای همین است. عاقبت کار خود را بوسیله کارفرما اخبار کنیم

شاید این کار برملا و بدیهی به رویت برسد، اما معمولا (به خاص اگر از یک شغل به شغل دیگری می رویم) آن را فراموش می کنیم. شاید داخل شغل و موقعیت جدید، فورا به ما نیاز داشته باشند. ممکن است خودمان نیز بخواهیم در شغل جدیدمان، مشتاق و علاقه مند بوسیله رویت برسیم؛ از این رو تشویق می شویم که بوسیله آنها بگوییم می توانیم کارمان را موقت شروع کنیم. این رفتار مانند شمشیری دولبه است. ما همدستی قبلی مان را داخل وضعیت دشوار و در شرایطی ترک می کنیم که به ما نیاز دارند. درون مقابل، اگر به شرکت جدیدمان بگوییم که دست اندک ۲ هفته زمان نیاز داریم که تو شغل جدیدمان مشغول بوسیله حکم شویم، آنها باخبر می شوند که ما حرفه ای و متناسب اعتماد هستیم. ابتدا مطمئن شویم که شغل جدیدی به مشت آورده ایم

گاهی وقتی برای ترک شغل فعلی مان آماده شده ایم و آمادهٔ رفتن هستیم، تازه بیدار می شویم که قرارداد جدید توشیح نشده است. در نظر کارفرمای احتمالیِ آینده مان، ما هنوز در فرایند استخدام صبر داریم و باید با سایر داوطلبان واجد شرایط آن شغل هم چشمی کنیم. پس قبل از اینکه به رئیس مان اطلاع بدهیم و فرایند ترک کردن اشتغال مان را ابتدا کنیم، باید مطمئن شویم که استخدام در شغل جدید جدی شده و تمام اقدامات و کارهای لازم صورت خمود است. استعفانامه بنویسیم

همان طور که در بالا گفتیم، پیش از ترک شغل ابتدا باید به کارفرما اطلاع بدهیم. باوجود این، وقوف دادن به انزوا کافی نیست. تا اینکه اگر رابطهٔ نیکوکاری با مدیران داریم، بهتر است که محل کار را به شکلی رسمی و اصولی ترک کنیم. نوشتن استعفانامه نحو عطا برای اطلاع اعطا کردن و اخبار کردن ترک شغل مان است. می توانیم استعفانامه را شخصا به رئیس تحویل بدهیم و سپس با او صحبت کنیم. نوشتن نامهٔ استعفا فرصتی به ما می دهد که گزارش مناسبی برای تشریح سبب زین کار ارائه بدهیم. البته نباید کذب بگوییم، ولی از اظهار دلایل نسنجیده و غیرعاقلانه غم دوری کنیم، متشابه اینکه باهم اتحاد کردن را به دلیل محیط کاری سمّی و آلوده، مشکلات انحصاری یا حتی پول ترک می کنیم. دربارۀ چگونگی شناسایی اعطا کردن به همکاران مان تصمیم گیری کنیم

پس از نگاشتن استعفانامه و ارائهٔ آن به رئیس، باید با استفاده از روش مناسبی همکاران را از ترک فرمان فاتحه کنیم. شاید رئیس کنترل این روانی را در مشت بگیرد و جدا شدن ما از شرکت را به طور اشتراکی اعلام بطی ء. شاید بی قراری این طور قصدی نداشته باشد و خودمان بتوانیم به هر شکلی که می خواهیم این مسئله را به همکاران مان خبر بدهیم. این حدس حزن وجود دارد که انبازی ترجیح بدهد بوسیله راه دیگری با این مسئله تلاقی کند. در این صورت، بهتر است اجازه بدهیم آنها تو این باره تصمیم گیری کنند. میز کارمان را تمیز و مرتب کنیم

پس از صحبت کردن با رئیس و روشن کردن راهی برای اطلاع دادن به همکاران، زمان آن می رسد که بوسیله فضای انحصاری مان سروسامانی بدهیم. ممکن است در کشش مدتی که در موسسه مشغول بوسیله کار بوده ایم، میز کارمان لبالب از خرت وپرت و وسایل شخصی مان شده باشد: چیزهایی مانند عکس های خانوادگی، کادو هایی که در تماس با کارمان دریافت کرده باشیم یا حتی لکه های به جای مانده از مواقعی که اندوه زمان با صرف کردن ناهار مشغول کار بوده ایم یا پشت میزمان چای نوشیده ایم. گاهی پیش می آید که فضای شخصی مان در اداره، بهم خورده و نامرتب باشد. پیش از رفتن، رایانه مان را تمیز کنیم، تمام لوازم شخصی مان را برداریم و هوا کارمان را همان طور که تحویل گرفته ایم، آمادۀ تحویل به فرید بعدی کنیم. سخت کار کنیم

به هر دلیلی که می خواهیم شغل خویشتن را رها کنیم، نباید پس از اعلام ترک اشتغال مان کم کار کننده کنیم. ما هنوز هم برای کاری که اجرا می دهیم دستمزد می گیریم؛ پس تا آخرین لمحه ای که در آن محیط کار می کنیم، باید بهترین امر خود را ارائه دهیم. موثر کنیم که کارفرمای قبلی مان از اینکه کارمندِ او بوده ایم خوشحال باشد، خیر پشیمان. وفاق خویشتن را حفظ کنیم

هرچه سابقۀ کاری بیشتری داشته باشیم، افرادی که با آنها در ربط هستیم همچنین بیشتر خواهند حیات. تنها به این برهان که دوست نداریم دوباره با همکاران سابق مان روبه رو شویم و تعامل داشته باشیم، پل های ارتباطی مان را خراب نکنیم. نباید رابطهٔ خود را با رئیس و همکاران قبلی مان معادل کنیم. اگر از آنها خوش مان بیاید که چه بهتر! ولی تا اینکه اگر با آنها رابطهٔ دوستانه ای نداریم، حفظ وابستگی با آنها به ما درون آینده کمک خواهد کرد. وقتی در اشتغال متاخر مشغول به کار شدیم، حتما حساب های خود در شبکه های اجتماعی را بوسیله روزرسانی کنیم تا دیگران بتوانند با ما در تماس باشند. شاید با این کار، فرصت ها و موفقیت های کاریِ بیشتری به مشت بیاوریم؛ کسی چه می داند! در دنباله بخوانید: عمده ترین احاطه های ارتباطی که برای توفیق شغلی حاجت دارید

مقالات صوتی

کتاب الکترونیکی مدیرداری و همکارداری به روش اساتید هاروارد مدیران و همکاران خود را مدیریت کنید

مشاهده محصول

مقالات صوتی

کتاب الکترونیکی از سفر تا پیاز کارمندی نکاتی که کارمندان معمولی از آن بی خبرند

مشاهده محصول

شاید دوست داشته باشید:

چند راه آسان و کاربردی برای نفع جویی بیشتر در هزینه های عمر

پس انداز کردن، آن هم در این شرایط اقتصادی، بیش دشوار است، و چه بسا گاهی غیرممکن بوسیله رویت می […]

تبدیل نام فرودگاه بندرعباس به فرودگاه شهدای تصعید ۶۵۵ هما

به گزارش خبرگزاری فارس، تورج دهقانی زنگنه در سنت گرامیداشت سی و یکمین سالگرد یاد و خاطره ۲۹۰ نفر از شهدای […]

چالوس یک طرفه شد | اعلام فردی های ترافیکی ۸ تیر

بوسیله گزارش ایسنا، سرهنگ نادر رحمانی درباره وضعیت یک طرفه شدن محورهای مواصلاتی کشور با توجه به ظرفیت ترافیک جاده […]